کد خبر: ۳۷۱۱۱۱۴

تاریخ: ۱۲ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۱۰:۵۸

مهدویت، ضرورت حیات است

گروه معارف - استاد جامعه شناسی اسلامی دانشگاه تهران گفت : موضوع مهدویت، ضرورت حیات است.

به گزارش ایکنا از آذربایجان غربی، حشمت الله قنبری دکترای جامعه شناسی اسلامی دانشگاه تهران در جشن بزرگ شب نیمه شعبان که در محل مسجد مهدی القدم ارومیه برگزار شد، بیان کرد : اساس انسانیت و موجودیت با هدایت معنا پیدا می کند.

وی افزود : اگر حقیقت غیرقابل انکار موعود آخرالزمان را از بطن انسان حذف کنند، هرگز انسانیت او تحقق پیدا نخواهد کرد.

وی ادامه داد : همه ادیان توحیدی و حتی مکاتب دست ساخته بشر نیز موعودگرایی را به عنوان یک حقیقت مطلق و ضرورت غیرقابل انکار مورد بررسی قرار داده اند.

قنبری با اشاره به اینکه همه ادیان الهی منتظر یک موعود هستند، تصریح کرد : با ظهور موعود، حیات واقعی و حقیقت انسانی تحقق می یابد و انسان را با موجودیت خود آشنا می سازد.

وی یادآور شد : در آیین زرتشت، بودایی، هندوها، مکتب موسی و عیسی (ع) موضوع نجات بخش یک امر حتمی و قطعی است.

این استاد جامعه شناسی اسلامی گفت : با وجود تمام اختلافاتی که بین مذاهب وجود دارد اما در موضوع آخرالزمان و مصداق او بین مذاهب اسلامی حتی وهابیت نیز اختلافی مشاهده نشده است.

وی تاکید کرد : همه ادیان معتقدند موعود آخرالزمان از سیره پیامبر و فرزند فاطمه زهرا (س) است و زمانی که او مامور حکومت جهانی شود، عدل و داد زمین را فرا خواهد گرفت در حالی که قبل از وجود مبارک او سراسر ظلم و جفا بوده است.

منتظر باید آیت دولت مهدوی باشد

وی گفت : ما در دایره اسلام و توحید هستیم ولی موعود نیاز به پیروی دارد که خود او آیت دولت مهدوی باشد، هر منتظری اگر توانست ادعا کند که حرکتش مهدوی است آن زمان ظهور محقق خواهد شد.

قنبری با بیان اینکه گاهی مردم می گویند علائم ظهور بروز کرده است، خاطرنشان کرد : گشتن به دنبال نشانه های ظهور هیچ ارزشی ندارد و ما باید ببینیم خودمان در کجای دولت ظهور قرار گرفته ایم تا ظهور محقق شود.

این استاد دانشگاه تهران اظهار کرد : ما اگر با عقل موعودگرایی به امام عصر ایمان داشته باشیم به او دست خواهیم یافت، او در فرج است و این ماییم که در فرج و برای ظهور مهیا نیستیم.

وی تاکید کرد : قلب، زبان و رفتار ما اگر در تراز دینی سامان پیدا کند، وجود مبارک موعود حضور خواهد یافت، امام عصر در میان ما حضور دارد ولی ما به علت غفلت و دغدغه محضر او را درک نمی کنیم.

انتهای پیام